εντάσεις….

Η πρωινή ηρεμία, απόντων των πολλών, δεν μηδένισε την ανησυχία.
Δεν την έφερε όμως και στο προσκήνιο!
Οι όχι και λίγες εκκρεμότητες των τελευταίων ημερών, πήραν τη σειρά διεκπεραίωσής τους.
Φυσικά και δεν ολοκληρώθηκαν.
Ούτε καν μειώθηκαν οι στοίβες επάνω στο γραφείο.
Χαρτιά, έγγραφα δηλαδή, που ζητούν να τα διαβάσεις και να τα χαρακτηρίσεις.

Το τελευταίο διάστημα σε διακατέχει η αγωνία, μα καλά ποτέ δεν θα αδειάσει αυτό το γραφείο;
Κοίτα άλμα που έκανε τώρα ο νους.
Είναι πάνω από μισός αιώνας που πιτσιρικάς, με κοντό παντελονάκι κοίταζες τα μόνιμα τραυματισμένα γόνατά σου, και αναρωτιόσουν, μα ποτέ δεν θα φύγει το κάπαλο πάνω από τα γόνατά μου;
Και τι σχέση έχουν τα γόνατα με το γραφείο σου;
Γιατί τα συσχέτισες τώρα αυτά;
Μήπως γιατί συνηθίζεις ακόμα και τώρα να τα κάνεις όλα στο γόνατο;

Οι συζητήσεις, οι υποδείξεις, τα σχόλια και οι ψίθυροι, έφτασαν στον προκαθορισμένο τους χρόνο.
Τουλάχιστον να μην υποχωρήσω από τις αρχές μου, πιεζόμενος από τις διαδικασίες!
Σκέψη που στριφογυρίζει ημέρες τώρα μέσα στα μονοπάτια του μυαλού!

Και ήταν και είναι πολλές οι αφορμές για πισωπατήματα.
Πώς να μην νιώσεις άσχημα, όταν βλέπεις τους συνεργάτες σου έτοιμους να φορτώσουν σε άλλους τις δικές τους παραλείψεις και λάθη;

Και οι “επιθέσεις” ήταν αναμενόμενες.
Όταν κάποιος δεν κάνει συνειδητά καλά τη δουλειά σου, είναι πολύ συνηθισμένο να προσπαθεί να βρει “πατήματα” και να αναπτύσσει θεωρίες από τις οποίες θα αντλήσει επιχειρήματα και δικαιολογίες.

Η έκρηξη δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί.
Σωστή;
Ποτέ δεν είναι σωστή η συμπεριφορά, που ξεπερνάει τα εσκαμμένα.
Ακόμα και αν έχει προκληθεί κατά τρόπο, αφελές ή και υπονομευτικό.

Τα μυγάκια στα μάτια, ο περιορισμός της όρασης, το μούδιασμα στα δάχτυλα, ακόμα και το νόημα του απέναντι, χαλάρωσε, σε έκαναν να ανησυχήσεις.
Τέτοιας έκτασης ψυχοσωματικές αντιδράσεις, πρώτη φορά τις αισθάνθηκες.
Και μαζεμένες.
Ευτυχώς στον εγκέφαλο σήμανε συναγερμός άμεσα και οι εντολές κατάπαυσης τής έντασης έγιναν αποδεκτές από όλο το σύστημα.

Πρώτα η φωνή, μειώνοντας ντεσιμπέλ και αποκτώντας χρώμα, έδειξε το δρόμο στο λοιπό νευρικό σύστημα και η τάξη άρχισε να αποκαθίσταται.

Οι διαδικασίες προχώρησαν κανονικά, όπως και οι επιθέσεις που, ναι μεν δεν ήταν ενορχηστρωμένες, σίγουρα όμως είχαν προετοιμαστεί από καιρό.

Τα λάθη και οι ολιγωρίες τού προηγούμενο χρονικού διαστήματος, έδωσαν χώρο και λαβές σε τιμητές να κάνουν την εμφάνισή τους.
Αλλά και οι επιλογές σου να μην θέλεις να αμύνεσαι επιθετικά.
Σού ήταν και σου είναι εύκολο τεχνικά, να δώσεις στοιχεία που αποδεικνύουν την βασιμότητα των δικών σου λόγων και την αφερεγγυότητα των επικριτών σου, όμως αυτό είναι κάτι που δεν το επιθυμείς.
Το μέτωπο και κυρίως οι πληγές που θα ανοίξουν, θα είναι δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με το κέρδος.

Ώρα αργότερα, καθώς η συζήτηση έγινε φιλική και μπόρεσες και θέλησες να δώσεις παραδείγματα αλλά και τις αιτίες των αντιδράσεών σου, η έκπληξη που εκδηλώθηκε αποτέλεσε έμμεσα πλην σαφώς σήμα αποδοχής των θέσεών σου.
-Μα είναι δυνατόν να βρέθηκε άνθρωπος που να έκανε αυτή την ανοησία;, έκπληξη και αγανάκτηση από τη συνάδελφο.
-Δεν ήταν ένας. Πολλοί το έκαναν! Η απάντηση που κράτησε το στόμα της συνομιλήτριας για χρόνο περισσότερο του δέοντος ανοιχτό!
Και όμως είναι.
Όπως είναι η εικόνα αψευδής μάρτυς της συμπεριφοράς άλλης συναδέλφου.

Και που τα είπες; Θα αλλάξει τίποτα;
Φυσικά όχι.
Είναι πολλά τα σημεία που χρειάζεται να εντοπιστούν και να δρομολογηθεί διαφορετική αντιμετώπισή τους, για να εμφανιστεί άλλος τύπος αντιμετώπισης και λύσης των προβλημάτων!

Παρασκευή και ο ψίθυρος πάμε ρε για κανένα ψάρι, λογικά ακούστηκε αλλά εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να περάσει στη φάση της απόφασης και της υλοποίησης.

Προγραμματισμένες και άλλες εργασίες που κράτησαν εσένα και τους λοιπούς όμοιούς σου αρκετές ώρες μετά την αναχώρηση των άλλων.

Η σκέψη της προηγουμένης για απόδραση ξεκούρασης ήδη είχε περάσει στα αζήτητα.
Πολύ πριν από τον τελευταίο γύρο δράσης της εβδομάδας.

Από την λεκτική αντιπαράθεση με το συνάδελφο, και η οποία είχε σαν συνέπεια το σκοτείνιασμα των ματιών και τα μουδιάσματα στο χέρι.

Η ψυχική κούραση που σωρεύτηκε ξαφνικά αποτέλεσε ισχυρό αντικίνητρο για τη διάθεση να σε οδηγήσει στους δρόμους έξω από την πόλη.

Το βράδυ, καθώς οι τόνοι έχουν συνολικά πέσει, η ιδέα ξαναήρθε στο προσκήνιο.
Και φάνηκε να αρέσει.
Για να δείτε, θα υπάρχει αύριο ικανό απόθεμα διάθεσης για να κινήσει το σώμα και να ταξιδέψει η ψυχή στα πράσινα της εξοχής;