τέλος και αρχή …

Να και το πρόβλημα της περιοχής.
Μεσημέρι, απομεσήμερο πια για να ακριβολογείς και  το ίντερνετ σκοτεινό!
Ο θυμός εναντίον του παρόχου έτοιμος, το ακουστικό τού τηλεφώνου στο χέρι.
Εκεί έμεινε!
Ούτε τηλέφωνο αυτή την φορά.

πισίνα…

Των Κυριακών τις εξόδους, κυρίως το καλοκαίρι, τις αποφεύγεις όπως ο διάβολος, αν υπάρχει, το λιβάνι.
Να που και σήμερα, ήθελες να δεις πώς νιώθει ο διάβολος με το λιβάνι.
Και βρέθηκες στους δρόμους.
Ώρα; Την χειρότερη.
Λίγο μετά τις δώδεκα.

Σαββατόβραδου εικόνες

Σαββατόβραδο και ψάχνεις την ημέρα.
Και το χρόνο που έφυγε.
Γενικώς το χρόνο που έφυγε, χωρίς διάθεση απολογισμών.
Μάλλον της ζέστης παρενέργειες είναι αυτό.
Και του χρόνου που δεν ξέρεις πώς να αξιοποιήσεις!

έλα μου, ντε…

Ο παλιατζής στο δρόμο.
Ο σιδεράς στη διπλανή οικοδομή.
Η ζέστη παντού.

Ο πονοκέφαλος από το πρωί.
Τα όνειρα που σε στεναχώρησαν.
Και σε σήκωσαν από το κρεβάτι πρωί-πρωί.
Χασμουρητό (λες να μάτιασαν το … “ετούτο” σου; ) που είναι δύσκολο να ελεγχθεί.

Εσύ γιατί είσαι εδώ;
Γιατί είσαι ακόμα εδώ;

Γιατί δεν είσαι σε μια παραλία;

Εντάξει το εμπεδώσαμε.
Τη Δευτέρα χρειάζεται να είσαι εδώ
και έχεις πολλά να κάνεις…

αγχωμένη ημέρα

Κλέφτες χρόνου υπάρχουν πολλοί.
Κι εσύ γίνεσαι αρκετές φορές.
Και σήμερα το πρωί έγινες.
Μεσημέρι ήταν μάλλον.

Το ότι έκλεψαν τις δικές σου ώρες νωρίτερα, ότι άλλα είχες υπολογίσει και άλλα έκανες, ότι τελικά, έφτασες πρώτος πρωί πρωί και έφυγες αργά, ότι κανείς δεν ήταν εκεί να το δει, αλλά τα περισσότερα από τα προγραμματισμένα έμειναν ημιτελή, -κάποια δεν άρχισαν καν-, όλα αυτά είναι και η σημερινή πραγματικότητα.

Διεργασίες …

Ουδεμία πρωτοτυπία.
Μπαλκόνι, τηλεόραση, υπολογιστής.
Μπύρα και λοιπά αναψυκτικά δεν έχουν βγει ακόμα σε δημόσια έκθεση, όχι για να μη ζεσταθούν βέβαια.
Εδώ ο κόσμος καίγεται και στη τηλεόραση η βροχή πέφτει καταρρακτωδώς!

Στάθμευση…

Θέση για στάθμευση έξω από τα γραφεία της ΔΕΗ, δεν είναι και εύκολη υπόθεση!
Ακόμα κι αν το ρολόι δεν έχει δείξει οκτώ το πρωί.
Από μακριά διακρίνεις το κενό και χαίρεσαι.
Κοίτα όμως.
Ο κουλουράς έχει ρίξει κάτω στο δρόμο, δίπλα του, λίγη από την πραμάτεια του και τα περιστέρια της γειτονιάς παίρνουν το πρωινό τους!

προς το τέλος…..

Η ζέστη καλοκαιρινή.
Κανονική!
Τούτη την ώρα ψάχνεις να βρεις μια μικρή ανάσα ανέμου, μη και καταφέρεις να δροσιστείς.
Δεν συγκαταλέγεται αυτή σου η ανάγκη σ αυτά που μπορείς να πραγματοποιήσεις και εύκολα!
Γιατί δεν εξαρτάται από εσένα βέβαια..
Αν δοκίμαζες στην άλλη βεράντα ίσως…

δρομοι

Να οργανωθούμε ρε παιδιά!
Τηλεφωνήματα και συζητήσεις!
-Και τι λες να πάμε σ εκείνο το νησί;
-Καμιά αντίρρηση! Και η περίοδος ακούγεται μια χαρά. Το συνηθίζουμε άλλωστε να λείπουμε τότε από την Αθήνα!
Εππ πρέπει να πάρεις και .. άδεια. Δεν φτάνει η συγκατάθεση των παρόντων.
Αν οι απόντες έχουν άλλους προγραμματισμούς…

Ενθουσιασμός Vs Κούραση

Πέρυσι πάντως, τέτοια ημέρα, η θερμοκρασία χτυπούσε … σαραντάρια!
Και ήταν Κυριακή!

Εντάξει κι εσύ έκανες τα μπάνια σου στο νησί!!!

Σήμερα, η θερμοκρασία δεν έχει φτάσει στα περυσινά επίπεδα, αλλά η ζέση γίνεται σταθερά αισθητή.
Και δεν υπάρχει νησί να κάνεις μπάνια.

Μερικές σκέψεις, που σου έρχονται, φροντίζεις να σου αφήνουν μόνον τον ενθουσιασμό!
Δεν χρειάζεται να σου φέρουν και την κούραση της εκτέλεσης!!!