και το ξυπνητήρι δεν χτύπησε

Και το ξυπνητήρι δεν χτύπησε.
Μάλλον το ότι δεν είχες ξυπνήσει και πολύ καλά, είναι το γεγονός που δεν σου επιτρέπει να συνειδητοποιήσεις, πότε πρόλαβες να ετοιμαστείς, να φορτώσεις στο πορτπαγκάζ τα απαραίτητα και να βρεθείς να ανοίγεις το γραφείο σου, με τρία μόλις λεπτά καθυστέρηση.
Είκοσι τρία λεπτά για όλα αυτά είναι μια μάλλον καλή επίδοση.
Ευτυχώς παρά την ημέρα, Σάββατο, καφέ μπόρεσες να παραγγείλεις σχετικά σύντομα.
Οι διαδικασίες χαλαρές με την απαιτούμενη όμως σοβαρότητα.
Πρέπει να ήσουν καψονόμουτρο στο στρατό, η παρατήρηση του συναδέλφου που σε άκουσε να δίνεις συνέχεια στο προχτεσινό επεισόδιο.
Έδωσες όμως και τη λύση.
Το πρόβλημά σου σχεδόν ποτέ δεν ήταν να βρεις τι έφταιξε για να μοιράσεις ποινές.
Η ανάγκη σου ήταν και είναι να πετύχεις να κερδίσεις άλλον ένα άνθρωπο που η συμπεριφορά του, θα μπορούσε να τον οδηγήσει στο περιθώριο.
Οι χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις διαδικασίες ολοκληρώθηκαν εκεί κατά το μεσημέρι, και η επιχείρηση τριήμερο ξεκίνησε.
Έστω με εικοσιτέσσερις ώρες καθυστέρηση.

Η αίσθηση της ανταπόκρισης του οχήματος που οδηγούσες, σε εντυπωσίασε.
Η βελόνα έδειχνε τα εκατόν ογδόντα χωρίς καμιά δυσκολία.
Και τα εκατόν ενενήντα πήγε να δείξει, αλλά εκείνο το μήνυμα αριστερά του τιμονιού σε έκανε να είσαι διστακτικός.
Αργά το βράδυ, όταν βγήκατε όλοι μαζί για μια μικρή βόλτα, έμαθες από τον ιδιοκτήτη του οχήματος ότι για τις γρήγορες αντιδράσεις φρόντιζε ο τούρμπο κινητήρας –κινητήρας με συμπιεστή καυσίμου δηλαδή,- και το μήνυμα σου έλεγε απλώς ότι δεν είχες κλείσει καλά το πορτπαγκαζ.
Ευτυχώς απώλειες δεν υπήρξαν.
Σκέψου να έσπερνες στους δρόμους το Μήλο Φιρίκη. Είναι άγνωστο αν “φύτρωναν” στο δρόμο … μηλοφιρικιές, είναι σίγουρο ότι δεν θα είχες τώρα να γράψεις.
Και άντε μετά ο ιστορικός του μέλλοντος –νάτος πάλι- να μάθαινε τι έγινε το Σάββατο δεκατέσσερις του μηνός Ιουνίου του σωτηρίου έτους δυο χιλιάδες οκτώ.
Όχι ότι και τώρα θα μάθει δηλαδή!

Την ιδέα να κινηθείς προς τον τελικό προορισμό εγκαταλείποντας την εθνική οδό, άλλοι σου την είπαν, αλλά μετά, το ξέχασαν.
Το κακό είναι ότι εσύ την ενστερνίστηκες και ιδού που βρέθηκες στην ουρά για να περάσεις πάνω από τη γέφυρα της Χαλκίδας.
Ωραία η γέφυρα, δεν μπορείς να πεις, αλλά και η τεράστια ουρά των αυτοκινήτων δεν ήταν το καλύτερό σου.
Για να κινηθείς προς τα βόρια, μπορεί να μην χρειάστηκε να περάσεις μέσα από το κέντρο της πόλης, αλλά και στις παρυφές της που βρέθηκες, το ΄ίδιο σχεδόν έβρισες.

Το τοπίο, σε αποζημίωνε όμως καθώς προχωρούσες προς τον προορισμό σου.\
Μπορεί να ρισκάριζες, και ευτυχώς το τούρμπο σού έδινε ασφάλεια, καθώς χρειαζόταν να προσπεράσεις φορτηγά που σου έκλειναν το δρόμο, όμως δεν έχεις συχνά την αίσθηση ότι κινείσαι μέσα σε δασικό δρόμο.
Οι σκιές των δέντρων, η κοίτη του ποταμού που συχνά μπορούσε να πιάσει το βλέμμα σου, τα πλατώματα κάτω από τις πυκνές φυλλωσιές που κυριολεκτικά σε προκαλούσαν να σταματήσεις και να “αράξεις” έστω και για λίγο κάτω από αυτά, τα κελαηδίσματα των πουλιών που έφταναν από το ανοιχτό παράθυρο, όλα αυτά μαζί σε έκαναν να γίνεσαι πιο ανεκτικός στις δυσκολίες του δρόμου.
Αργά το απομεσήμερο η είσοδος στην πόλη.
Να μην ξεχάσεις να πεις στον ειδικό ότι το GPS έχει λάθος περασμένο το ξενοδοχείο.
Αλλά και όταν δεν λειτουργεί η ηλεκτρονική πλοήγηση, λειτουργεί πάντα το “ρωτώντας πας στην πόλη”
Τουλάχιστον σκέφτηκες να παραγγείλεις κάτι για φαγητό; Σχεδόν αγωνιώδης η ερώτησή σου,, που όμως και μη καταφατική απάντηση να εισέπραττες δεν θα σε ενοχλούσε, γιατί ήδη είχες αρχίσει να σκέφτεσαι πατάτες ξεροτηγανισμένες, χωριάτικη σαλάτα και παγωμένη μπύρα! Άντε και ένα κομμάτι τυρί φέτα.
Το γεύμα δεν είχε και πολύ σχέση με όλα αυτά βέβαια, αλλά δεν μπορείς να γκρινιάζεις επειδή ήταν γκουρμέ, και η μπύρα stella artois και όχι η συνηθισμένη σου.
Ο μεσημεριανός ύπνος και το απογευματινό μπάνιο, το πρώτο σου για εφέτος, -μετράνε τα μπάνια στην πισίνα;- σου πρόσφεραν αρκετή χαλάρωση.
Περισσότερη ίσως από εκείνη που θα μπορούσε να αντέξει το κορμί σου.
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι βγήκαν στην επιφάνεια όλοι οι πόνοι των καταπονημένων μελών του;
Καφές στην παραλία και βόλτα μέχρι τα κοντινά χωριά.
Όλη η παρέα πια.
Τον αγώνα της εθνικής μας στο ποδόσφαιρο, δεν τον είδατε από την αρχή.
Το γκολ όμως ατυχώς σάς περίμενε.
Και το τραπέζι για το βραδινό επίσης, πριν τελειώσει ο αγώνας αυτό.
Τι νόημα είχε να τον δείτε μέχρι τέλους; Φάνηκε σχεδόν από την αρχή πιο θα ήταν το αποτέλεσμα.

Παρά τη διαφήμιση, η κουζίνα δεν ήταν αναμενόμενη.
Θα γίνεις κακός αν πεις “όμως το καρπούζι ήταν καλό” και γι’ αυτό δεν το σημειώνεις εδώ.
Αφού ήρθες εδώ για μίνι διακοπές είναι απολύτως λογικό να κάνεις διακοπές και στην γκρίνια.
Έχεις όλο τον καιρό μπροστά σου άλλωστε!
Μα να σου ζητάνε δέκα ευρώ την ώρα για σύνδεση με το διαδίκτυο;
Και μάλιστα ανενδοίαστα;…