Μετά τη ζέστη ο αέρας.
Μάλλον, μαζί με τη ζέστη και ο αέρας.
Ευτυχώς, χωρίς να έχει αρνητικές επιπτώσεις.
Προσωπικά για σένα το χωρίς αρνητικές επιπτώσεις, γιατί οι πυρκαγιές έχουν ήδη ξεκινήσει!
Πρωινό στη βεράντα και ολοκλήρωση της ανάγνωσης των υπολοίπων που είχαν ξεμείνει από τα έντυπα της Πέμπτης και της Παρασκευής.
Τα κυριακάτικα φύλλα, δεν τα προμηθεύτηκες καν.
Αν προλάβεις μέχρι το τέλος της ημέρας…
Το κείμενα όμως κυρίως της Athens Voice τα βρήκες εξαιρετικά ενδιαφέροντα.
Των άλλων μάλλον κοινότοπα.
Και μερικές ακόμα σελίδες του βιβλίου, που ξεκίνησες εχτές, διάβασες. Δύσκολο να σε συνεπάρει και να συγκεντρωθείς στην ανάγνωσή του. Η απλοϊκή σκέψη και ο αδούλευτος λόγος, σε κάνει να ψάχνεις περισσότερο τη φωνή του συναδέλφου, συζύγου της συγγραφέως, και λιγότερο να εστιάζεις την προσοχή στο κείμενο.
Θα το ολοκληρώσεις όμως. Το νιώθεις και λίγο υποχρέωση να δείξεις ότι δεν τους αγνόησες.
Ο Ιούνιος είναι γενέθλιος μήνας πολλών προσώπων από το στενό και ευρύτερο περιβάλλον σου.
Εκτός από την αφεντιά σου βέβαια, συνάδελφοι και συγγενείς έχουν γεννηθεί σ αυτό το μήνα.
Το μεσημεριανό τραπέζι συνδυάστηκε με διπλή γιορτή.
Σήμερα είναι και των Αγίων Πάντων.
Αν και η αποδοχή της πρότασης, σε έκανα να πιστέψεις ότι το τραπέζι θα γινόταν αλλού, τελικά βρεθήκατε σε κοντινή ταβέρνα.
Πιο γνωστή για τα μπιφτέκια της και λιγότερο για τα ψαρικά της, αλλά εσείς προτιμήσατε τα ψάρια.
Όχι, δεν έχει νόημα να σημειώσεις ότι οι ψαρομεζέδες ήταν καλοφτιαγμένοι.
Ήταν όμως.
Και το παγωμένο κρασί που τους συνόδευσε, ήταν μια καλή επιλογή, αν και ο πονοκέφαλος μετά ήρθε και έκανε κανονική εγκατάσταση.
Αλλά αυτό δεν είναι σημείωμα γευσιγνωστικών παρουσιάσεων.
Απλά την καθημερινότητά σου καταγράφεις και τις σκέψεις που μπορεί να σου γεννάει αυτή.
Αν και με τον πονοκέφαλο τώρα, δύσκολο να κατατάξεις τα πράγματα σε λογική σειρά.
Ας μείνει εδώ ημιτελές το κείμενο.
Πιο αργά ίσως να έχεις περισσότερη διάθεση να το συνεχίσεις.
Μείνε να χαλαρώσεις μέχρι να επιδράσει πλήρως το αναλγητικό και αν έχεις διάθεση, συνεχίζεις…
Και όμως, καθώς η ώρα περνάει, ήδη έχουν περάσει σχεδόν δύο ώρες από την ώρα που έκανες τη διακοπή περιμένοντας την δράση του αναλγητικού, και εσύ νιώθεις να “βαραίνεις” περισσότερο.
Ο πονοκέφαλος υποχώρησε, αλλά το σώμα νιώθει ακόμα πιο καταπονημένο.
Και δεν υπάρχει αιτία που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο.
Στην τηλεόραση ο αγώνας της Ιταλίας με την Ισπανία, δεν μπορεί να σε κάνει να ενδιαφερθείς για το θέαμα.
Ισόπαλες οι ομάδες χωρίς σκορ στο ημίχρονο, έτοιμες για την έναρξη του δευτέρου μέρους.
Και εσύ έτοιμος να τις παρακολουθήσεις, αλλά και με άλλα “βαρίδια’ στη διάθεσή σου.
Οι μικρές και μεγάλες εκκρεμότητες των οικογενειακών και των εργασιακών σου πραγμάτων, όσο και να είναι άκαιρο, στροβιλίζουν μέσα στο μυαλό σου.
Η διάθεση να ασχοληθείς με αυτά όλα όμως, κυριολεκτικά ανύπαρκτη.
Χρειάζεται να το κάνεις όμως και σύντομα.
Και θα τα λύσεις αυτά απόψε Κυριακή βράδυ;
Σίγουρα όχι, αλλά ήδη έφτασε σχεδόν να τελειώνει ο μήνας και έχουν μείνει να περιμένουν πράγματα από την αρχή του.
Η έξοδος για λίγο, επικουρική μεταφορά, μάλλον επέτεινε τον εκνευρισμό παρά τον μείωσε.
Η νίκη, η πρόκριση της Ισπανίας ήταν εντέλει μια δίκαιη κατάληξη.
Και η κατάκλιση που αποφάσισες η καλύτερη λύση.
Η κόπωση που τώρα νιώθεις εξακολουθεί να είναι ανεξήγητη, ο ύπνος όμως είναι απολύτως ευπρόσδεκτος…
0 Απαντήσεις to “απλά πράγματα…”