μαρίες και άσχημα…

Γιατί κρατάς ανοιχτή την τηλεόραση μετά τη … Μαρία την Άσχημη;
Για να ακούς τις ανοησίες που με περισπούδαστο ύφος ξεφουρνίζουν ή ετοιμάζονται να ξεφουρνίζουν, εκσυγχρονιστές και εκσυγχρονισμένοι πολιτικάντηδες;
Τι περιμένεις να ακούσεις διαφορετικό από πρόσωπο που έγιναν επιβήτορες της πολιτικής ζωής, και θριάμβευσαν σαν δεινοί καλαμοκαβαληκευτές;

Θα καταγραφεί σαν πολύπλοκη σκέψη, αλλά όχι δεν είναι αβάσιμη.
Τα ΜΜΕ είναι εργαλεία πληροφόρησης.
Ποιοι όμως πληροφορούνται;
Και πώς;
Είναι πληροφόρηση η δημιουργία φόβου;
Όταν συστηματικά σπέρνεις το φόβο και τον πανικό από την τηλεόραση, ο μέσος τηλεθεατής πώς μπορεί να ανακαλύψει ποια είναι η αλήθεια και γιατί να ενδιαφερθεί να ψάξει πού βρίσκεται η αλήθεια;
Πώς μπορεί να μη θεωρήσει τα με κατάλληλο τρόπο διοχετευόμενα στοιχεία σαν τα μοναδικά που επηρεάζουν την καθημερινότητά του;
Όταν ένα κανάλι εθνικής εμβέλειας, παρουσιάζει την τιμή της βενζίνης σε διάφορα σημεία της επικράτειας, εστιάζοντας στην μέγιστη τιμή, κάνει κάτι διαφορετικό από το να λειτουργεί σαν κέντρο παροχής πληροφόρησης προς τους άλλους πωλητές βενζίνης, ώστε να ανεβάσουν κι εκείνοι τις τιμές ανάλογα;
Αν ήθελαν θα μπορούσαν να λειτουργούν προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση και να δείχνουν συστηματικά τα πρατήρια με τις χαμηλότερες τιμές.
Πώς να το κάνουν όμως, όταν οι μέτοχοι στα κανάλια αυτά είναι και … πετρελαιάδες;

Κεντρική είδηση σε όλα σχεδόν τα δελτία ειδήσεων και σε όλα τα κανάλια η κούρσα των τιμών του πετρελαίου παγκοσμίως.
Ο μέσος τηλεθεατής πείθεται ότι είναι λογικές οι αυξήσεις στην βενζίνη, που κάθε τόσο επιβάλλουν διυλιστήρια και πρατηριούχοι.
Βασική είδηση που αποκρύπτεται από όλους αυτούς το ότι σε κάθε αύξηση της τιμής του πετρελαίου, υπάρχει και υποχώρηση του δολαρίου έναντι του ευρώ με αποτέλεσμα να μην υπάρχει αύξηση του πετρελαίου απέναντι στο ευρώ.
Πόσοι το έχουν συνειδητοποιήσει ότι το πετρέλαιο ΔΕΝ ΑΚΡΙΒΑΙΝΕΙ;
Ποιος μπορεί να ελέγξει την παραπληροφόρηση που κάνουν οι διαχειριστές των ειδήσεων;

Και όταν η λαϊκή αγανάκτηση δείχνει να ξεχειλίζει, και όταν μπορεί να αρχίσει ο κόσμος να αντιδρά, το οικονομοπολιτικό σύστημα φέρνει στην επιφάνεια σκάνδαλα του παρελθόντος.
Είναι μικρή η σημασία τους;
Αντίθετα είναι τεράστια!
Αλλά ποιος δεν καταλαβαίνει ότι λειτουργούν αφενός μεν αποπροσανατολιστικά, αφετέρου εθίζουν τον πολίτη στο φαινόμενο και τον κάνουν όλο και περισσότερο ανεκτικό;
Ο πολίτης γίνεται περισσότερο ανεκτικός γιατί πληροφορείται ότι όλα τα πρόσωπα που αποτέλεσαν τους σημαντικούς άλλους γι αυτόν, μπορεί να ενέχονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, και άρα εκεί που δεν τολμούσε να σκεφτεί τέτοιες καταστάσεις, τώρα είναι έτοιμος να ρίξει νερό στο κρασί μου με ένα “έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι”.
Ο πολίτης αποπροσανατολίζεται, γιατί στρέφοντας την προσοχή του σε αυτά τα γεγονότα του παρελθόντος, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι νέοι λύκοι έχουν μπει στο μαντρί και ότι το πάρτυ συνεχίζεται.
Και μάλιστα με πιο άγριους ρυθμούς.

Γιατί λοιπόν να παρακολουθήσεις κάτι έξω από τους έρωτες της μαρίας της άσχημης;
Αν πεις ότι με τέτοιες γελοιότητες που παρουσιάστηκαν στο τελευταίο επεισόδιο αυτού του σήριαλ, καλύτερα θα ήταν να παράμενε κλειστή η τηλεόραση, δεν θα έχεις καθόλου άδικο.

Έτσι κι αλλιώς την ξεκούραση μπορείς να τη βρεις και σε άλλα απλά πράγματα.
Και την χρειάζεσαι!
Γιατί κι αυτή η ημέρα είχε τα δικά της.

Δευτέρα πρωί και ο δρόμος για το γραφείο ανοιχτός!
Η απουσία των συναδέλφων, αρχικά δεν σου έκανε εντύπωση.
Καθώς όμως η ώρα περνούσε, δεν θα μπορούσε, όλο αυτό που έβλεπες, παρά να σε κάνει να αντιδράσεις.
Φυσικά συνάδελφοι και η ουσία βρίσκεται στο να ολοκληρωθεί το έργο που έχετε αναλάβει, αλλά αυτό δεν μπορεί να επαφίεται στη φιλοτιμία του … ίδιου του έργου.
Χρειάζεται κι εσείς να κάνετε κάτι!

Οι ώρες της συνέχειας γέμισαν με οδηγίες και πληροφορίες!
Οδηγίες προς τους συναδέλφους, που επιτέλους εμφανίστηκαν στις θέσεις τους, αφού χρειάστηκε να τους θυμίσεις τα καθήκοντά τους, και πληροφορίες που το σύστημα ζητάει προκειμένου να οργανώσει την επόμενη ημέρα.

Η προσπάθεια αναδιοργάνωσης του συστήματος, απαιτεί πληροφόρηση και η αφεντιά σου, με τα τόσα χρόνια συνεχούς παρουσία στα γύρω μετερίζια, μπορεί να προσφέρει αρκετά σ’ αυτό.
Εκεί όμως τα βρήκες σκούρα, ήταν στην κουβέντα με το συνάδελφο, καθώς προσπαθούσατε να θυμηθείτε πρόσωπα και καταστάσεις των τελευταίων είκοσι χρόνων.
Η σύγχυση ήταν πασιφανής.
Το χρόνια πέρασαν γρήγορα και στο διάβα τους παρέσυραν αναφορές, πάνω στις οποίες θα μπορούσες να στηρίξεις το δίχτυ της μνήμης για να το απλώσεις και να φέρεις στην επιφάνεια την πορεία των γεγονότων.
Σίγουρα υπάρχει τρόπος για να το καταφέρεις.
Και ίσως αξίζει τον κόπο να το κάνεις!
Για σένα, αν μη τι άλλο.
Για την πορεία που βίωσες και στην οποία συμμετείχες.
Για τα όνειρα που έμειναν ημιτελή ή τώρα βλέπεις μέσα σε ποιο νεφέλωμα προσπαθούσες να τα δεις να πραγματοποιούνται.

Της καθημερινότητας οι στιγμές, έβαλαν κι αυτές τις πινελιές τους.
Η μάνα του συναδέλφου που έφυγε, ο άλλος που ψάχνει να βρει αποκούμπι, το ενδιαφέρον της συναδέλφου για τις μελλοντικές διαδικασίες.
Χρώματα έντονα και παστέλ, ανάλογα με τη γωνία που θα τα κοιτάξεις..

Χύμα και πάλι οι σκέψεις όπως και η καταγραφή τους, αλλά μέσα στο κατακαλόκαιρο τα δεδομένα δεν είναι εύκολο να είναι δομημένα.

Και ίσως κι εσύ δεν θέλεις να κουραστείς για να πετύχεις κάτι τέτοιο.
Πολύ περισσότερο που σήμερα τελείωσε και η μαρία η άσχημη.
Τα άσχημα και τα άθλια της καθημερινότητας που σε περιβάλλει πότε θα τελειώσουν;