αγχωμένη ημέρα

Κλέφτες χρόνου υπάρχουν πολλοί.
Κι εσύ γίνεσαι αρκετές φορές.
Και σήμερα το πρωί έγινες.
Μεσημέρι ήταν μάλλον.

Το ότι έκλεψαν τις δικές σου ώρες νωρίτερα, ότι άλλα είχες υπολογίσει και άλλα έκανες, ότι τελικά, έφτασες πρώτος πρωί πρωί και έφυγες αργά, ότι κανείς δεν ήταν εκεί να το δει, αλλά τα περισσότερα από τα προγραμματισμένα έμειναν ημιτελή, -κάποια δεν άρχισαν καν-, όλα αυτά είναι και η σημερινή πραγματικότητα.
Η σκέψη, -την έδιωξες κακήν κακώς να πάει από εκεί που ήρθε-, να πας αύριο πρωί πρωί και πάλι στο γραφείο σου, ώστε να εκμεταλλευτείς την ησυχία για να ολοκληρώσεις μερικά από εκείνα που δεν μπορούν να περιμένουν, σε επισκέφτηκε αργά το απόγευμα.
Οι εκκρεμότητες όμως είναι πολλές και ο χρόνος να τις ρυθμίσεις πρακτικά ελάχιστος.
Και οι άμεσοι συνεργάτες, εγκλωβισμένοι μέσα στη δική τους καθημερινότητα και με τα προσωπικά τους προβλήματα ανεξάρτητα από το πραγματικό τους μέγεθος να δείχνουν ότι τους “έχουν πάρει από κάτω”, μάλλον σε αποπροσανατολίζουν παρά βοηθάνε να προωθηθούν οι αναμενόμενες λύσεις.
Μα να μην πάρει πρωτοβουλία ούτε για το αν και πού θα πιείτε τελικά εκείνο το ποτήρι τη Δευτέρα;

Η, πριν από τον καταιγισμό της καθημερινότητας, ώρα έδωσε την ευκαιρία χαλαρής συζήτησης.
Όχι και σε τόσο ήπιο τόνο βέβαια, αφού οι συνομιλητές αναγκάστηκαν να σου θυμίσουν ότι η ηλικία δεν επιτρέπει και πολλά τεστ αντοχής στα νεύρα!
Όμως κι εσύ δεν μπορούσες να μη τους θυμίσεις, ότι το πρόβλημα δεν είναι πάντα η κακή εξουσία, αλλά, ίσως και τις πιο πολλές φορές, ο κακός μας ο εαυτός που έχει βρει το δεδομένο της κακής εξουσίας σαν άλλοθι για της δικές του ολιγωρίες.

Η σύσκεψη του τετάρτου της ώρας, άντε ημιώρου, διήρκεσε περισσότερο από δυόμιση ώρες!
Και μάλιστα στη μέση του πρωινού.
Δυόμιση ώρες κλεμμένες από όσα κατ’ αρχάς είχες σκεφτεί να κάνεις.
Δυόμιση ώρες που έφυγαν, χωρίς να πιστωθούν τουλάχιστον σε κάποιο άλλο έργο.
Η κακή οργάνωση, και οι προσεκτικές κινήσεις προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι προβληματικές ενέργειες, σαν έφτασαν να νιώθετε ότι πλησιάζετε τα όρια της προσωπικής αλλά και ομαδικής έκρηξης.
Ούτε ο από μηχανής θεός ήταν επαρκής για να δώσει τη λύση.
Χρειάστηκες η τεχνική του γόρδιου δεσμού, και του… γαία πυρί μειχθήτω!

Η ανακοίνωση ότι έρχονται να σε δουν και παρακαλούν να περιμένετε, δεν σού άφησε περιθώρια αντίδρασης.
Μέσα σε τόση ζέστη, έχοντας ξεκινήσει από την άλλη μεριά της πόλης, άντε να φέρεις αντιρρήσεις.
Και σε ποιον άλλωστε.
Τουλάχιστον στον νεκρό χρόνο που υπήρξε βρήκες την ευκαιρία να μαζέψεις όσα οι βιαστικοί συνάδελφοι, Παρασκευή σήμερα με το ξεχνάς, εγκατέλειψαν έκθετα στα χέρια και τα μάτια ενδεχομένως και του “εχθρού”.

Η συνάντηση πήρε το χρόνο της.
Διαπιστώσεις από εκείνες τις παλιές που γνωρίζεις.
Ο προβληματισμός πάντα ο ίδιος.
Αμαρτίαι γονέων …
Ενδιαφέρουσα η καταγραφή της σύγκρουσης των φύλων.
-Κράτα σε παρακαλώ σημειώσεις γι αυτά που θέλεις να πεις. Μη με διακόπτεις!
Σε συνέλευση είμαστε βρε φίλε;
-Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ο σύζυγός μου πλέον ό,τι μπορεί. Εγώ έχω ηττηθεί!
Πολύ βολική η αποδοχή της ήττας, γλυκιά μου. Σε βγάζει από τον κόπο της δράσης και την ανάληψη της ευθύνης.

Ευχές για καλό καλοκαίρι και συνετές επιλογές, χειραψίες και ώρα να κλείσει επιτέλους το γραφείο.
Συμμάζεμα και σκέψεις με αφορμή τα όσα είχαν λίγο πριν διαμειφθεί.
Αν η γλώσσα του σώματος είναι … αποκαλυπτική, τότε τα στοιχεία που συγκέντρωσες είναι πάρα πολλά.

Η ζέστη της ημέρας, δεν λέει να υποχωρήσει.
Ακόμα και τώρα, αργά το βράδυ, στην κλασική πια θέση σου στη βεράντα, με τον Μήλο το Φιρίκη ανοιχτό μπροστά σου, σε θέση όμως που να μη σου κρύβει την οθόνη της τηλεόρασης, προσπαθείς να βάλεις τις σκέψεις σου πάνω στα γράμματα που τρέχουν, με τη ζέστη να βάζει την δική της υπογραφή πάνω στο ημίγυμνο σώμα.
Και τα κουνούπια θέλουν να βάλουν το δικό τους στίγμα πάνω στο ίδιο πεδίο!

Οι εκπομπές της τηλεόρασης, απουσιάζοντος του μεγάλου ανταγωνιστή, προσπαθούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του τηλεθεατή με υποπροϊόντα της κουλτούρας, ή με προϊόντα της υποκουλτούρας.
Εδώ που τα λέμε, πάντα αυτή ήταν η πραμάτεια της.