φιλοσοφίες του …. σαββατόβραδου και ένα … σκουπιδάκι στο μάτι…

Σαββατόβραδο χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Τη διάσταση του Σαββάτου είναι που δεν καταλαβαίνεις.
Το απόβραδο το βλέπεις.
Και το ζεις.
Άρα ένα απόβραδο να το πεις, σαν όλα τ’ άλλα.
Η ζέστη υποχώρησε και αυτό το ελαφρύ αεράκι, τούτη τη στιγμή τουλάχιστον, νιώθεις να σε χαϊδεύει.

Κλασικά στο μπαλκόνι πάλι.
Το μη συνηθισμένο είναι το κείμενο που έχεις μπροστά σου για να το συμμορφώσεις.
Αλλά αν το συμμορφώσεις θα το αναμορφώσεις και τότε θα είσαι αλλού.
Ούτε και να το αφήσεις έτσι όμως θέλεις.
Άντε να βάλεις το μυαλό σου να συνθέσει καταστάσεις που κρύβουν σαφώς περισσότερα από όσα με χαμόγελο αφήνουν να φανούν.
Και να είσαι “τσιτωμένος” περισσότερο από ό,τι συνήθως.
Με την απογευματινή επίσκεψη.
Η εικόνα που αντίκρισες, αντικρίσατε για την ακρίβεια, σίγουρα δεν ήταν αυτή που θα θέλατε να δείτε!
Σίγουρα επίσης και δεν ήταν μακριά από την πραγματικότητα.
Όσο κι αν δεν θέλατε να το συζητήσετε, αυτά περίπου είχατε στο μυαλό.
Τις προσεχείς ημέρες πρέπει να ανοίξει κι άλλο ένα πεδίο συζητήσεων.
Ενδοοικογενειακό.
Της λίγο πιο εκτεταμένης οικογένειας.
Είναι εκείνα τα κληρονομικά που δεν έχουν κλείσει, πες ότι δεν έχουν καν ανοίξει, και συνακόλουθα η διαχείριση των κληρονομηθέντων που θέλει λύσεις.

Εσύ πάντως το μεσημέρι σου δεν το χαλάλισες!
Το παγωμένο κρασί, βιολογικό έγραφε η ετικέτα, μια χαρά συνόδεψε το ψάρι.
Μελανούρι, λέει, ήταν.
Η πίεσή σου όμως έπεσε από το συμπλήρωμα. Ή μάλλον και από το συμπλήρωμα.
Ο πονοκέφαλος, η καλύτερή του, βρήκε πόρτες ανοιχτές και εγκαταστάθηκε.
Τόξερες ότι θα συμβεί, ήθελες όμως και να απολαύσεις τις γεύσεις.
Οι απολαύσεις πληρώνονται!!

Η εφημερίδα δε σε έπεισε να τη μελετήσεις όλη.
Λίγα άρθρα, που αφορούσαν σε θέματα πολιτισμού τα κοίταξες.
Και γιατί όχι; Όλα είναι πολιτισμός. Άλλο αν οι ταξινομήσεις εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες.

Και πολιτική είναι όλα βέβαια, συνηθίζεις να το λες και εσύ, αλλά είναι καιρός τώρα που έχεις χάσει το βιβλίο με τους ορισμούς και δεν μπορείς να προχωρήσεις.
Τι είναι πολιτική; αναρωτήθηκες εδώ και ημέρες και καθώς άρχισες να παραθέτεις ορισμούς έβρισκες όλων τα κουσούρια.
Των ορισμών τα κουσούρια, όχι των πολιτικών!
Εντάξει και τα ερωτήματατι είναι πολιτικός και ποιος είναι πολιτικός έθεσες, αλλά μη γεμίσεις όλο το κείμενο με αναπάντητες απορίες.
Πάντως προσοχή στο ρήμα.
Είναι, όχι λέμε…
Τι είναι πολιτική, και όχι, τι ορίζεται ως πολιτική.
Τι είναι πολιτικός και όχι ποιος θεωρείται ή ποιος δηλώνει πολιτικός.
Λογικό είναι να επισημάνει κανείς πως το τελικό ερώτημα δεν έχει να κάνει με το κατηγορούμενο -και τους κατηγορουμένους (!!!)- αλλά με αυτό καθ’ αυτό το ρήμα.

Βαθύ το πέλαγος που βούτηξες.
Στα όρια της Φιλοσοφίας!
Το καλοκαίρι δεν είναι για τέτοιες απόπειρες!
Θέλει πιο ήπιες καταστάσεις.
Εκείνο θέλει, τα γεγονότα το επιτρέπουν;
Εντάξει, γεγονότα χωρίς δημιουργούς και διαχειριστές τους, δεν υπάρχουν, αλλά, είπαμε, δεν είναι ο χώρος και ο χρόνος κατάλληλοι για βαθιές αναζητήσεις!

Μείνε στα απλά που σου προσφέρει η ημέρα.

Το καινούργιο φεγγάρι έδυσε προ ολίγου!
Τι να έφερε;
Τι πήρε μαζί του;
Αλλά και γιατί βιάζεσαι; Οι ημέρες είναι μπροστά σου, θα τα μάθεις!

Και στην τηλεόραση, η επανάληψη του αφιερώματος που έκανε το χειμώνα ο Παπαδόπουλος για το Γιάννη Παπαϊώαννου, δεν είναι καθόλου άσχημη!

Τώρα βέβαια, αυτό το τραγούδι…
Σε συνδέει με δυο τουλάχιστον πρόσωπα, που έφυγαν πια…

Άνοιξε γιατί δεν αντέχω…

Ήταν το αγαπημένο του θείου …
Σάββατο σήμερα!

Είναι και που το έχεις σε εκείνη τη μοναδική εκτέλεση!
Από τη φωνή της Πηγής!!!!!
Στο είχε στείλει απρόσμενα κάποιο βράδυ…

Να είσαι καλά εκεί που είσαι καλή μου …