νομοταγής…

Της Αγίας Μαρίνας σήμερα.
Λόγος ειδικός να τη θυμάσαι την ημέρα, δεν είναι το ότι γιορτάζουν γνωστοί τε και νεόκοπες συγγενείς.
Συνδεδεμένη με θλίψη είναι η ημέρα.
Τώρα θα πεις, μπορεί κανείς να θυμάται τι έγινε όταν ήταν δύο χρονών, και μάλιστα όταν έχουν περάσει πενήντα πέντε χρόνια;
Τα πιο πολλά χρόνια από αυτά που έχουν περάσει, η αλήθεια είναι πως σπάνια σου ερχόταν στη μνήμη η σκέψη της αδελφής που πέθανε στα έξι της.
Έξι, πεντέμιση για την ακρίβεια εκείνη, δύο εσύ.

Και όμως δεν το ρώτησες ποτέ. Εκείνη τη χρονιά, μάλλον μετά το θάνατο της αδελφής, έγιναν και τα δικά σου βαφτίσια.
Τι να τους έκανε να σε βαπτίσουν τότε;
Τώρα πάντως θα ήταν εξήντα χρονών!!

Η σημερινή πρωινή έξοδος είχε προγραμματιστεί πίσω από την κλειστή πόρτα του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου, από την προηγουμένη!
Ελάτε αύριο μετά τις έντεκα!
Και εσύ πήγες.
Καθόλου κόσμος, ευτυχώς, και ακόμα πιο ευτυχώς, που δεν επαληθεύτηκε το κακό σενάριο.
-Ξέρετε, θέλω να πάρω από εδώ τα χρήματα να τα πάω αλλού, αλλά δεν θέλω να τα κουβαλάω στην τσάντα μου. Γίνεται με δική σας επιταγή;
-Μα φυσικά. Αν μας το είχατε πει εχτές, θα σας την δίναμε!
-Αφού δεν με αφήσατε να μπω εχτές!

Η επιταγή τελικά υπογράφηκε, ευχαρίστησες και έφυγες.
Η προσπάθειά σου να είσαι ψύχραιμος απέδωσε.
Αλλά δεν το άντεξες.
-Ξέρετε, αν έρθετε στο χώρο της δικής μου ευθύνης και σας φερθώ έτσι, θα μας γράψουν όλες οι εφημερίδες… έκραξες κυριολεκτικά τον υπάλληλο της άλλης τράπεζας που βρέθηκες.
Ναι, σε υπαλλήλους της … “μεγάλης μας φίλης” αναφέρεσαι..

Τον… καημό σου τον έπνιξες με μια πορτοκαλάδα και τον έδιωξες με τη δροσιά των ευκαλύπτων της πλατείας.

Ο κύκλος των εργασιών ολοκληρώθηκε. Επιστροφή στο σπίτι και συζήτηση την ώρα του φαγητού για τις προοπτικές των κατιόντων…
Πάντα οι συζητήσεις αυτού του είδους, έχουν και ειδικό βάρος και αξία.
Όσο κι αν τα παιδιά είναι ολόκληροι άντρας πια και, κατά πώς λένε, το νερό έχει μπει στ’ αυλάκι πια.
Η σωστή διατύπωση είναι ότι το νερό κυλάει.
Τα αυλάκια, από όσο φαίνεται και εσύ το ξέρεις πολύ καλά, δεν έχουν σταθερή χάραξη!
Η πορεία των εργασιακών της νέας γενιάς δεν φαίνεται να μπορεί να είναι ίδια με εκείνη που εσύ και οι όμοιοί σου ηλικιακά, ζήσατε και ζείτε για περισσότερο από τριάντα χρόνια τώρα.
Οι όροι παραγωγής, όπως συνηθίζεις να λες, έχουν ήδη αλλάξει πολύ και φαίνεται ότι θα είναι ριζικά διαφορετικοί τα επόμενα μερικά χρόνια.

Βραδάκι και προσπάθεια προγραμματισμού των επομένων ημερών.
Μερικές αποφάσεις χρειάζεται να ληφθούν άμεσα, αν και όλα μπορεί να ανατραπούν.

Το ότι ξαφνικά ένιωσες, δεν είναι δα και η πρώτη φορά, ότι το καλοκαίρι φεύγει γρήγορα, και ότι οι διακοπές σου θα μείνουν αταξίδευτες, σε έκανε να μελαγχολήσεις λίγο.
Η διάθεσή σου να ξεφυλλίσεις κάποια από τα βιβλία που έχουν μείνει αδιάβαστα, αποδείχτηκε λιγότερο ζωηρή από το απαιτούμενο.
Έμεινες να προσπαθείς να λύσεις το σταυρόλεξο της εφημερίδας και να μελετάς, Πέμπτη σήμερα, τα έντυπα τού free-press.
Μάλλον θα πρέπει να σε ανησυχεί το ότι οι επιδόσεις σου στο λύσιμο των σταυρολέξων δεν είναι καλές.
Ακόμα και να καταφέρεις να το λύσεις, ο χρόνος που θα έχει απαιτηθεί είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από το συνήθη.
Χρειάζεται ΚΑΙ εδώ άσκηση.

Έχεις παραλείψει, σχεδόν συστηματικά, να σημειώσεις τη δυσφορία που αισθάνεσαι λόγω του βάρους.
Γράψτο όμως.
Ίσως βλέποντάς το, να αποφασίσεις να αλλάξεις τις επιλογές στη διατροφή σου.

Και άλλο έχεις παραλείψει να καταγράφεις.
Ότι τα πιο πολλά από τα κείμενά σου των τελευταίων ημερών, απλώς υπακούουν στο “νόμο” πάνω από πεντακόσιες λέξεις.
Καμιά φρεσκάδα, κανένα ενδιαφέρον, τίποτα που να δικαιολογεί την έκθεσή τους στα μάτια τρίτων.

Γράφεις γιατί έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι καθημερινά ένα κείμενο με τουλάχιστον πεντακόσιες λέξεις, θα περιγράφει ή θα αποπειράται να περιγράψει, τις εικόνες της καθημερινότητάς σου.

Και μέχρι τώρα τα καταφέρνεις.
Ήδη είσαι στις περισσότερες από εξακόσιες δέκα λέξεις!!