Γενικώς…

Μετά το βραδινό ξενύχτι -βλέπεις νύχτωσε χωρίς φεγγάρι και όταν αποφάσισε να βγει ήταν Πανσέληνος που σε προκαλούσε να τη φωτογραφήσεις- το πρωινό ξύπνημα δεν θα μπορούσε να είναι εντελώς πρωινό!
Αν και οι προετοιμασίες για την απογευματινή εξόρμηση περιμένουν, το κορμί αποζητά ρυθμούς ράθυμους.

Ο καφές, η επισκόπηση της χτεσινοβραδυνής προσπάθειας, λίγη προεργασία.
Είναι που χρειάζεται προετοιμασία και για τη Δευτέρα.

Πολλά μαζεμένα κι εσύ ακόμα δεν έχεις ή δεν θέλεις να τα συνειδητοποιήσεις και τα προγραμματίσεις.
Αρκείσαι στο πρωινό ραχάτι.

Η αλήθεια είναι ότι έχεις βαρύνει κιόλας.
Γενικώς.
Και σωματικά και ψυχικά.
Λες όμως πως, περίοδος της ζωής σου είναι, θα περάσει.
Δεν λες βέβαια ότι ναι θα περάσει αλλά επί τα χείρω τουλάχιστον ψυχοσωματικά…
Καθόλου άσχετες και τυχαίες αυτές οι σκέψεις. Η δυσκολία να κάμψεις το κορμί σου και η ανάσα που γίνεται βαριά όταν αποφασίζεις ή χρειάζεται να κινηθείς γρήγορα, είναι σχεδόν καθημερινά τσιγκλίσματα πως κάτι πρέπει να κάνεις.

Ακόμα και εδώ επιλέγεις την αοριστία.
Κάτι πρέπει να κάνεις!
Λες και δεν γνωρίζεις τι ακριβώς οφείλεις, απέναντι στον εαυτό σου εν πρώτοις, να κάνεις!

Γύρω σου, ήχοι του Σαββάτου.
Κάποιος δίπλα με το σβουράκι κόβει πλάκες για το πεζοδρόμιο.
Τελειώνει η κατασκευή και της διπλανής πολυκατοικίας.
Ο παλιατζής, δεύτερος ή τρίτος μέχρι στιγμής, προκαλεί το σκύλο με το μεγάφωνό του. Ευτυχώς δεν αντέδρασε στην πρόκληση ο “μικρός”. Το ουρλιαχτό που βγάζει είναι ιδιαίτερα οξύ.
Μερικά πουλιά, όσα δεν έχουν ζεσταθεί ακόμα πολύ ή δεν έχουν τρομάξει από τους ήχους της πόλης, ακούγονται να τιτιβίζουν.
Και βέβαια τα αυτοκίνητα που στρίβουν κάτω στο δρόμο.
Το βράδυ αργά, κάθε βράδυ γίνεται αυτό, θα προστεθούν και οι ήχοι από τις εξατμίσεις των μηχανών των διανομέων.
Μην γκρινιάξεις και γι αυτό τώρα!

Η προσπάθεια να οργανωθούν η σημερινή και οι επόμενες ημέρες, δημιούργησαν καταστάσεις έντασης.

Το ψάξιμο για τη συγκεκριμένη παραγγελία, η αδιαφορία των πωλητών, η ζέστη, προετοίμασαν το κλίμα.
Η ώρα της αναχώρησης βγήκε έξω από τα σχεδιασμένα όρια.
Τα νεύρα κι αυτά, εκτός των ορίων.

Το ταξίδι μέχρι την πόλη που θα γινόταν ο γάμος, ευτυχώς εύκολο.
Και με καλές συνθήκες.
Η τελική τήρησα του ωραρίου, δηλαδή να μη φτάσετε μετά το γάμο (!) επιτεύχθηκε…
Τήρηση και εθίμων που είτε ήταν ξεχασμένα είτε τα συνάντησες για πρώτη φορά! Όπως το να βάλει κάποιος από το σόι του γαμπρού, το παπούτσι στο πόδι της νύφης.
Ή το να υποδεχτούν μεγάλες γυναίκες, -η μάνα του γαμπρού και κανά δυο άλλες, το νεόνυμφο ζεύγος, έχοντας τους ώμους τους καλυμμένους με λευκές πετσέτες.
Για να είναι μαζί το ζευγάρι, λέει, μέχρι να ασπρίσουν όπως είναι οι πετσέτες.
Για την κουλούρα που δίνει η πεθερά στην νύφη είχες ακούσει. Το τι συμβολίζει όμως δεν έμαθες.
Και για εντάσεις μεταξύ των σογιών, την ημέρα του γάμου, -μακάρι να μείνουν μόνον εκεί- είχες ακούσει, και αυτές τις έζησες!

Το τραπέζι της δεξίωσης για πολύ κόσμο.
Δύσκολο να οργανωθεί για τόσους ανθρώπους τραπέζι γάμου και να μην υπάρξουν μικροπαρεξηγήσεις.
Επικράτησαν οι ψυχραιμότεροι πάντως, που ευχήθηκαν στους νεόνυμφους και στους γονείς τους.
Και το κέφι των πολλών που χόρεψαν κυριολεκτικά παρά θιν αλός και υπό το φως του φεγγαριού.
Εντάξει όχι μόνον κάτω από το φως του φεγγαριού. Και της ΔΕΗ!

Η … διασογιακή πάντως προσδοκώμενη σύσφιξη των σχέσεων, μάλλον δεν επιτεύχθηκε.
Η προσπάθεια άρσης της μικροπαρεξήγησης τελεσφόρησε δια της διαγραφής κυρίως από τη μνήμη των όποιων γεγονότων.
Ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, έκλεισε την παρουσία σου εκεί, και σφράγισε την πρόθεσή σου να μην ασχοληθείς άλλο, με τα γεγονότα.
Υπήρξαν άλλωστε πολύ περισσότερες εικόνες που μπορούν να τροφοδοτήσουν για πολύ καιρό τον κοινωνικό σχολιασμό.
Ο κουμπάρος τι δουλειά κάνει και γιατί η …. τόσο κοντά του; Μήπως…