Περιμένοντας … ήρθε

Αυτή είναι η ημέρα.
Χτες, προσπάθησες να “εκμεταλλευτείς” το λάθος του πωλητή.
Προφανώς δεν θυμόταν τις ημέρες.
Του είχες πει από το τηλέφωνο, ότι θα πας να το δεις τη Δευτέρα, αντί για την προηγούμενη Πέμπτη, που εσύ έλειπες.
Αυτός νόμιζε ότι σε είχε ειδοποιήσει για την παράδοση.
Και εσύ ειδοποίησες τον ασφαλιστή.
Μέχρι που την συμπεφωνημένη ώρα σε πήρε να σου πει, αυτό που εσύ μάλλον ήξερες.

Σήμερα όμως είναι η ημέρα.
Το περιμένεις από το πρωί.
Εξωτερικά σχεδόν αδιάφορος. Μέσα σου κινείται και πάλι έντονα η αμφιβολία;
Έκανα καλά;
Μα είναι εντελώς σίγουρο ότι δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα πλέον.
Εσύ εκεί όμως.
Έκανα καλά;

Κάπου κάπου η γλώσσα ακουμπάει τον ουρανίσκο..
Θα το δεις κι αυτό. Δεν είναι της ώρας..
Δεν είναι της ώρας να το δεις.
Έπρεπε να το είχες δει από καιρό.

Εκεί κατά το μεσημέρι, λίγο πριν τη δωδεκάτη δηλαδή, η νέα υπενθύμιση στον ασφαλιστή.
Γύρος συζητήσεων.
-Δεν ξέρω αν θα προλάβουμε. Θα δω τι μπορώ να κάνω.
Αναμονή.
Δική σου η αναμονή.
Καλά που είσαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και έχεις να ασχοληθείς.

Ολοκλήρωσες το διάβασμα της Ελληνική Νομαρχίας.
Ανωνύμου του Έλληνος, Ελληνική Νομαρχία.
Γραμμένη το 1806.
Ήταν η πρώτη φορά που διάβασες ολόκληρο το κείμενο.
Μέχρι τώρα είχες βρει αποσπάσματά του.
Εκτός όλων των άλλων, για τα οποία σαφώς και θα επανέλθεις σε εντυπωσίασε η σημείωση του συγγραφέα!
Η συζήτηση με τους φίλους του μάλλον, την οποία παραθέτει στο τέλος του βιβλίου του:
“Καὶ ἀνάμεσα εἰς τὸν λαβύρινθον τοσούτων θλιβερῶν στοχασμῶν, ὅλος ἐνθουσιασμένος ἐλάμβανα τὸ κονδύλι καὶ ὀλίγον χαρτάκι, καὶ ἔγραφα ὅ,τι ὁ ἐνθουσιασμός μου καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ πράγματος μοὶ ἐπαγόρευεν εἰς ἐκείνην τὴν στιγμήν. Ἀφοῦ δὲ τὸ ἐτελείωνα, ἔρριπτον εἰς ἓν κιβώτιον τὸ γεγραμμένον χαρτίον, καὶ οὕτως ἀναπαύετο ὁπωσοῦν ἡ ψυχή μου.“

Αν εκείνη την εποχή υπήρχαν blog!
Χαμογέλασες στη σκέψη.

Ένα τηλεφώνημα στον ασφαλιστή για να επιβεβαιώσεις ότι όλα πήγαν καλά με την ασφάλιση.
Ναι μικτή τη θέλω!

Συνέχεια στους διαδρόμους και τους διαύλους του διαδικτύου.
Τούτη τη φορά το θέμα σου, τα Ιουλιανά του 1965.
Ενδιαφέρον το κείμενο, το είχες βρει το χειμώνα.
Ώρα τώρα να το μελετήσεις!

Εν τω μεταξύ περιμένεις το τηλεφώνημα!
Κοντεύει τέσσερις το απόγευμα.
Χτες σε είχε πάρει μισή ώρα νωρίτερα.
Να μην πήγαν ούτε σήμερα τα χαρτιά ή να το ετοιμάζουν; Όπως και να έχει σε λίγο θα ξέρεις.
Προς το παρόν καταγράφεις αυτές τις λίγες γραμμές. Ίσως σήμερα να μην προλάβεις να γράψεις κάτι άλλο, αφού έχεις προγραμματίσει να κινηθείς προς τα νότια.
Για μια ημέρα βέβαια…
Την Πέμπτη το πρωί, από εκεί που θα είσαι μάλλον, αναχωρείτε για τον επόμενο προορισμό σας.

Το τηλέφωνο πάντως ακόμα δεν χτύπησε…
Καλύτερα να επιστρέψεις στην ιστορική έρευνα.
Τη γραφή της ιστορίας θα την συνεχίσεις το βράδυ…

Επειδή δεν χτυπάει το κουδούνι του τηλεφώνου, δεν σημαίνει ότι δεν πατιούνται τα πλήκτρα του…
-Σας περιμένω να έρθετε.
-Μα είχαμε πει να με πάρετε τηλέφωνο!
Δικαιολογία από τη μεριά του και τάχαμου, από την μεριά σου.
Σιγά που δεν ήξερες πώς λειτουργούν αυτά.
Πες ότι ξαπλωμένος, λίγο νωρίτερα, προσπαθούσες να απομακρύνεις τους τελευταίους ενδοιασμούς!
Κάτι σαν να θέλεις να ξορκίσεις το κακό, που όμως το θέλεις πολύ!

Η παράδοση έγινε.
Μικρές ατέλειες προέκυψαν. Δικαιολογίες!

Οι καινούργιες ρόδες άρχισαν να κυλούν αργά στην άσφαλτο.
Σαν να πήρα σήμερα το δίπλωμα, θα πεις αργότερα.
Πιο πριν όμως το ψάξιμο και η ταχυπαλμία μη και κάνεις κανένα λάθος.
Από τύχη το απέφυγες τελικά.

Με το βιβλίο τού κατασκευαστή στο χέρι, ψάξιμο!
Και καμάρι. Έλα μη το κρύβεις.

Η βόλτα από τον … κατιόντα, επιβεβαίωση της επιλογής!

Καιρός όμως να οργανωθεί η απογείωση της Πέμπτης.
Φόρτωμα των μπαγκαζιών και στο δρόμο.
Κοίτα πόση κίνηση έχει σήμερα. Και ήθελα να το πατήσω λίγο. Να δω πώς κινείται!

Η χάρη, σού έγινε μετά τη Βουλιαγμένη!
Αλλά και πάλι με δισταγμό.
Η τέταρτη δεν μπαίνει εύκολα, αλλά από την άλλη έχει κάνει όλα κι όλα πενήντα χιλιόμετρα, η γκρίνια σου και η πάντα παρούσα αμφιβολία. Μήπως και η επιλογή….

Τελικά άφιξη στον προορισμό της ημέρας.
Η έξοδος για να βρέξετε τα καλορίζικα, επιβεβλημένη.
Καλοτάξιδα να λες όχι καλορίζικο! Δεν πρόκειται να ριζώσει, η υπόδειξη από το γιο με βάση το έτυμο.

Μιάμιση μπύρα, κεμπάμ και μαστέλο, και λίγη μελιτζανοσαλάτα. Όλα νόστιμα.
Και η επιστροφή.
Αύριο προβλέπεται πάλι νέα μελέτη και ψάξιμο.
Έχει πολλά καλούδια το νέο σου όχημα και χρειάζεται να τα μάθεις .