επιστρέφοντας

Και το βόρειο-δυτικό κέρας, κατελήφθη.
Επιστροφή στη γενέθλιο γη.
Όχι ακριβώς. Κοντά της όμως.
Πώς ήταν ακριβώς οι ημέρες που παρήλθαν; Καλύτερα να μην καταθέσεις τώρα τα διατρέξαντα και διημειφθέντα το μεσημέρι.
Έτσι που είσαι ακόμα φορτισμένος από τη συμπεριφορά των επιφορτισμένων να παρέχουν υπηρεσίες κοινωνικού ενδιαφέροντος, μάλλον θα αστράψεις παρά θα περιγράψεις.

Αλλά δεν μπορείς να κρατηθείς και να μην μιλήσεις..
Διότι ναι μεν το αεροδρόμιο του νησιού γράφει φαρδιά πλατιά απέξω “Κρατικός Αερολιμένας”, τις επί μέρους όμως υπηρεσίες, από όσο φαίνεται, τις έχουν αναθέσει στην .. λεγόμενη ιδιωτική πρωτοβουλία.
Αυτό το αναθέσει, δεν σημαίνει ότι γίνεται με ευγενική προσφορά ε;
Αλίμονο.
Και όσο τους ελέγχους τους έκαναν υπάλληλοι της πολιτικής αεροπορίας, ή όποιοι τέλος πάντων τους έκαναν, έλεγες, ε μα τι περιμένεις; δημόσιοι υπάλληλοι είναι!
Για τα .. στελέχια της εταιρίας σεκιούριτυ που έχει αναλάβει τις εργασίες τώρα, τι μπορείς να πεις;
Να μιλήσεις για το απύθμενο θράσος τους;
Την προκλητική συμπεριφορά τους; Τις άλλες αντ’ άλλων ενέργειές τους;
Καλύτερα άφησέ τες. Δεν κάνει. Είπαμε, από διακοπές γύρισες.

Αλλά να είναι έτοιμος να σου κοπανήσει κάτω τον υπολογιστή, ο μαγκάκος ο σεκιουριτάς, σύμφωνος φαίνεται με το θράσος της νεαράς συναδέλφου του, που λίγο πριν διέταζε μεγάλους ανθρώπους για την ορθή τοποθέτηση των αποσκευών τους επάνω στον ταινιόδρομο και να μη γράψεις κουβέντα;
Ή να μην πεις τίποτα για την αδιαφορία της κυρίας που σερβίριζε τα αναψυκτικά, για το αν τα λιγοστά, έτσι κι αλλιώς, τραπεζάκια είχαν επάνω τους τόνους βρόμας;

Εκείνο πάντως που δεν μπορείς να το “χαρίσεις” είναι η συμπεριφορά των υπηρεσιών του αεροδρομίου απέναντι σε ανάπηρους ανθρώπους.

Η κυρία, μέσης ηλικίας, ήταν φανερό ότι πονούσε καθώς προσπαθούσε να στηριχθεί στις δυο της μαγκούρας και να κινηθεί στο διάδρομο των αφίξεων.
Κάθε της βήμα και ένας μορφασμός πόνου!!
Και ουδείς από τους κυκλοφορούντας στο χώρο, έδινε σημασία.
Στη διαμαρτυρία μα γιατί δεν πάει κάποιος από τους τόσους κυριολεκτικά δεκάδες, να την μεταφέρει με μια αναπηρική καρέκλα, η απάντηση ήταν ξέρετε, δεν θα το είχε ζητήσει, γιατί η χρήση αυτής της καρέκλας χρεώνεται!!!
Μα καλά βρε άθλιοι αυτού του τόπου!!
Για να κινηθεί ένας ανάπηρος θα πρέπει να πληρώσει;
Πού στο διάβολο είναι αυτό το κράτος πρόνοιας;

Για να κινηθούν τα τόσα παράξενα και περίεργα στελέχη της διοίκησης,κάθε μορφής, πληρώνουμε ως φορολογούμενοι τόσα χρήματα.
Χάθηκε ένα ελάχιστο μέρος των χρημάτων αυτών να διατεθεί στα αεροδρόμιο, στα λιμάνια στους σιδηροδρομικούς σταθμούς, ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν άνθρωποι που έχουν πραγματικά ανάγκη βοήθειας;

Αλλά καλύτερα να μην τα λες αυτά για θα σου πουν οι αξιότιμοι κκ Υπουργοί, Μεταφορών, Υγείας, και δεν ξέρω ποιοι άλλοι, αφού είναι ανάπηροι, τι θέλουν και μετακινούνται;
Σωστό κι αυτό…

Γι αυτό, καλύτερα να μην καταθέσεις σήμερα τις σκέψεις και τις εντυπώσεις σου από το διαρρεύσαν πενθήμερο.

Το πιθανότερο, αν το επιχειρήσεις, είναι να μετατρέψεις το κείμενο σε … δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης, δηλαδή σε κείμενο που προβάλει την αθλιότητα την κακομοιριά και τη μιζέρια, ώστε στο τέλος να γίνει μια κοινή και πάντως αποδεκτή από όλους κατάσταση.

Καλύτερα να περιοριστείς στην ανάρτηση μερικών φωτογραφιών, δείγμα το ότι δεν σου κακόπεσε το ταξίδι, και να αφήσεις τις αναλυτικές περιγραφές για το μέλλον.

Αν βέβαια θυμηθείς να το κάνεις.
Ήδη “χρωστάς” περιγραφή ημερών από το 2005.(!)
Τι νομίζεις; ξεχνιούνται οι υποσχέσεις;
Μπορεί αυτά που θα ήθελες να περιγράψεις, να έχουν ξεχαστεί, οι υποσχέσεις όμως όχι.

Πάντως, η αλήθεια είναι ότι τώρα η κούραση περισσεύει.
Μπορεί να είναι εξ αιτίας του ότι ξύπνησες εξαιρετικά πρωί, μπορεί να φταίει η αλλαγή περιβάλλοντος, πάντως με δεδομένη και την κούραση, άφησε την καταγραφή των … απομνημονευμάτων σου, για άλλη ώρα.
Τώρα πιες το ανθρακούχο που σε περιμένει δίπλα σου και μείνε να κοιτάς πέρα στο βάθος τα καράβια που αρμενίζουν στο πέλαγο…
Και ξαναφέρε τις όμορφες εικόνες στο μυαλό σου…