Xωρίς φοντάν..

Μπορεί το κεφάλι να μη βάρυνε τόσο που να είναι εντελώς απαραίτητο να το κρατάς στα δυο σου χέρια, -άλλωστε τι έχει μέσα…- όμως μεσημέρι πριν φύγεις από το γραφείο, έτσι σε βρήκε η συνάδελφος.
Και τώρα τι ήθελε δηλαδή, να λύσει πραγματικά το πρόβλημά της ή να “νιαουρίσει” τα αδιέξοδά της;
Ό,τι και να ήθελε, τελικά αυτή ήταν η τυχερή.
Της τα έψαλες για τα καλά, και όσο κι αν της ζήτησες μετά συγνώμη για την έκρηξή σου, ε τα ήθελε!!

δουλειά για το σπίτι…

Η εργασία για το σπίτι σε κοιτάζει.
Αποθηκευμένη μέσα στο μαγνητικό μέσον, και γραμμένη στα φύλλα χαρτιού που φωτοτύπησες, περιμένεις να της ρίξεις μια ματιά.
Μια τόση μόνον.
Αλλά εσύ εκεί. Σκληρός. Άκαρδος.
Ούτε που να την καταδεχτείς.
Ναι, τέτοια κάνεις και μετά γκρινιάζεις που ξενυχτάς.

με αναστροφές …

Πώς το έλεγε ο Άγγελος στην Αντιγόνη του Σοφοκλή;
“…κυκλών εμαυτόν εις αναστροφήν…”
Μια μπρος και μια πίσω δηλαδή.

… μη … παρέλαση…

Το ΟΧΙ, δεν το είπε ο Μεταξάς.
Σήμερα.
Σήμερα το είπε η κακή σου διάθεση και η ελαφριά αδιαθεσία.
ΌΧΙ, κύριε, σού είπε. Δεν θα πας στην παρέλαση! Κι ας είναι καλή η ημέρα.

Χαλαρά

Το προγραμμάτισες και το εκτέλεσες..
Άγρια χαράματα για να καλύψεις τη νυχτερινή βαρεμάρα.
Δεν γινόταν κι αλλιώς όμως. Πώς να πας χωρίς τα προϋποτιθέμενα;

Χειμερινή ώρα

Άλλο το βιολογικό ρολόι, άλλο πράγμα ο ορισμός της ώρας.
Πού να αντιληφθεί το βιολογικό ρολόι ότι θα πρέπει να γυρίσει μια ώρα πίσω…
Και γιατί να το κάνει..

Αλήθειες, νούμερο εφτά!

Μα τι θέλεις και γκρινιάζεις;
Ορίστε τώρα.
Σε κάλεσε η Fevis να παίξεις το παιχνίδι με τις εφτά αλήθειες, και, όπως το αντιλαμβάνεσαι, είναι αδιανόητο και να σκεφτείς να αρνηθείς.
Χωρίς λοιπόν λοιπές φιοριτούρες… μη μιλάς και γράφε.
Και πού είσαι; Να είναι αληθινές αλήθειες ε;

Σου φτάνουν αυτά.

Δεν έχεις να πεις κάτι.
Τα πιο πολλά τα έχεις πει, και κυρίως οι πιο πολλές ώρες της ημέρας σου, ντύνονται με λόγια.
Όπως και σήμερα.
Άλλη μια ημέρα με πίεση και φανερές αλλά και υπόγειες συγκρούσεις.
Καλά να πάθεις. Ποιος σου είπε να είσαι οπαδός της θεωρίας των συγκρούσεων; Χάθηκε ο Πάρσονς και οι οπαδοί του;

Όλα επάνω σου…

Και το γλυκό που σου πρόσφεραν, επάνω σου έπεσε!
Και δεν το έφαγες!!
Γνωστή η θέση σου. Κάτω τα γλυκά ζήτω οι μεζέδες.

γκρεμίσματα…

Τώρα θα πεις ότι η ζωή προχωράει, εσύ θα μένεις πίσω με τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις σου;
Σωστό αυτό, αλλά όταν βλέπεις κάτι να γκρεμίζεται, νιώθεις ότι παίρνει και κομμάτια από το χρόνο που πέρασε μαζί του και μαζί σου.